Ondanks de toepassing van evidence-based behandelingen (psychosociale interventies en/of farmacotherapie), blijven herval en heropnames van psychiatrische patiënten in residentiële settings veelvoorkomend. Aangezien mentale problemen ook gezien kunnen worden als een vorm van hersenaandoeningen, stellen we ons de vraag of (transdiagnostische) trainingprogramma’s, gericht op de directe beïnvloeding van de cognitieve processen bij psychopathologie, een effectieve additionele vorm van therapie zouden kunnen zijn. Deze benadering is gericht op een duale procesbenadering waarbij men ervan uitgaat dat psychopathologie ontstaat wanneer de bottom-up reactieve temperamentsprocessen (behavioral inhibition (angst) en behavioral activation (impulsiviteit)) niet voldoende onderdrukt (kunnen) worden door een goede top-down controle (regulatief temperament/effortful control (executief functioneren)). Meer specifiek gaan we ervan uit dat het versterken van de top-down controle zou kunnen leiden tot minder psychopathologie, minder herval en een betere therapie-uitkomst in het algemeen en dit bij patiënten met verschillende aandoeningen.

Tijdens het GGZ-congres op 18 en 19 september werden de resultaten gepresenteerd die samenhangen met de eerste onderzoeksvraag, namelijk of het mogelijk is om subgroepen van patiënten te definiëren op basis van reactieve en regulatieve temperamentsfactoren en dit bij patiënten met verschillende diagnoses.

Bekijk hier de ingediende poster 'Naast farmacotherapie en psychotherapie nu ook plaats voor neurocognitieve trainingen?!'